Nâz ile bir kerre baktın sînemi yaktın gönül
Sonra beni per perîşân hâlde bıraktın gönül
Geh lütuf geh kahır ile eyledin mu’âmele
Bazen oldukça yakındın bazen ıraktın gönül
Aşkın âteşiyle döndürdün bu şehri bir çöle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




harikulade tam puan kaleminiz kavi olsun saygı ve muhabbetle
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta