Gazel-i Vefa Şiiri - Erdal Balcı 2

Sözde durmak, dosta sâdık kalmak adın koy Vefâ,
Çekmeyen bu yolda zahmet, süremez bir gün sefâ.

Gül dikensiz olmaz elbet, dost cefâsız sevilmez,
Aşk odunda yanmayan
can, bulmadı dilde şifâ.

Ahde sâdık kal ki rûhun, Arş-ı Alâ’ya çıka,
Bî-vefâ olan kişide, kalmadı nûru safâ.

Eski dostun gölgesinde, dinlenir her yorgun can,
Hangi gönlün mülkü varsa, temeli elbet Vefâ.

Erdal, istersen ki ismin, bâkî kalsın dünyâda,
Her nefeste dosta sâdık, göster her dâim vefâ.