Gazel-i Mehlika Sultan

Mehlikâ sultânımın cemâli güneşten nîşân,
Bir nazarıyla olur âleme cân bağışlayan.

Kaşların yay, kirpiğin tîr-i belâdır bana,
Bir bakışı bin gönül yıkar, kurar virân.

Ay bile kıskanır yüzündeki nûr u safâyı,
Geceler adınla olur rûşen, seherler şâdân.

Hüsnünle ferman senin, aşkınla kuldur bu cân,
Taht-ı gönül sensin, ben kul, ben biçâre hân.

Adın düşer dile geldikçe susar söz ehli,
Mehlikâ derken titrer kalem, iner ilhâm.

Eğer bir lütfun düşerse bu garîb şâire,
Adınla yaşar bu şi‘r, olur ebedî destân.