Akl-ı cüz’î kâfi gelmez, ister elbet bir İdrak,
Zirve-i irfâna çıkan, her kederden oldu pâk.
Okumakla bitmiyor bu, kâinatın sırları,
Ruh gerek ki anlaya ol, sırrı eylerse in’itâk.
Zâhiri gördün yeter mi, bâtına bir yol ara,
Anlamazsan cevheri sen, her taşı sanırsın hâk.
Perdeler birbir çekilse, kalbe doğsa nûr-ı Hak,
Göz kamaşsın öyle bir gün, her düğüm olsun fıkâk.
Erdal, istersen ki deryâ, katrede gizli kalsın,
Sus ve seyret âlemi bak, her tecellî bir İdrak.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 17:57:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!