Cânânın gül yüzü gönlümde açar bülbüller,
Aşkınla mest olmuşum, sensizlik hâlâ derdüm.
Gamzenin cezbesine kapılır gönlüm,
Gözlerinde kaybolurum, sevdanın yüreklere serdüşüm.
Leylâ misâli, rûhuma ışık saçar sevdâ,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiirim depremde hayatını kaybeden arkadaşıma adanmıştır
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta