Gazel - Gel Ey Yâr - II Şiiri - Erdal Ba ...

Hicrânınla perîşân oldu bu dil-i nâlân
Ey meh-i cemâl, sensiz kaldı âlem-i cân

Her şeb hayâlinle dolar çeşmimde giryân
Gel ki vuslatınla bulsun huzur bu hicrân

Nefes nefes ateşindir gönlümde yanan
Âh-ı dilim arşa çıkar, âlem olur figân

Her dem derdini çeker bu bî-çâre cân
Gelsen bahâr olur, kışa dönen zaman

Gözlerimde sûretin, gönlümde âteş-i aşk
Âkıbet sabrım tükenir, kalır yalnız bir âh

Gamzen bir şem‘ gibi, ben ise pervâne misâl
Sensiz geçen her lahza olur bî-nihâyet günah

Gülşen-i ömrüm harâb, sensiz virânedir
Her melâl seninle gelir, yine senden mededdir

Bir tebessümün kifâyet, gönlüm için devâdır
Gel ey yâr-ı nâzenîn, firkat bana belâdır

Kervân-ı ümit geçti, ben kaldım nâ-çâr
Rûhumda feryâd, dilimde bitmeyen zâr

Her gece duâ eder bu gönül âşinâ-yı aşk
Bir gün rahmetin iner diye, ey sâhib-i ikrâr

Ey sultân-ı dil, ey devlet-i aşkın nişânı
Sensiz mâtemdir cihân, sensin ömrümün niyâzi

Gel ki nihâyet bulsun bu sevdânın güdâzı
Vuslatınla şâd olsun bu gönlün ihtiyâcı.