Sözün hemân olur efkârı perîşân eden yalan,
Cihânın mülkünü yıktın, pâdişâhım, bu ne figân?
Dudakta dürlü hakîkat, dile düşmüş nice riyâ,
Seninle köhne sarayda doğruluk bulmaz aslâ.
Emânet ehlisin amma hıyânet olmuş âdetin,
Kulun elinde emânet, sende yitmiş her nişânetin.
Vefâ dedikleri söz mü, yoksa masal mıdır hepsi?
Verip de tutmamak oldun devr-i saltanatın nefsi.
Bugün münafık olanın devleti olur mu bekā?
Yalan, hıyânet, vefâsızlıkla çöker her bir binâ.
Kayıt Tarihi : 15.2.2026 17:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!