Gönlüm yine firkat ile virane düşüp ağlar,
Aşkınla yanar canım, bu hâle düşüp ağlar.
Bir lâle bitmez oldu bağ-ı vefa içinde,
Her gül seni sorar da bî-bâne düşüp ağlar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta