Gönül âb-ı üzüm, yangınla doldu.
Bu Âhû âteşinden bîdil oldu.
Kıyarsın bâd'e, lâkin bilmedin hiç.
Bu Leylî keşf-i çâren avdet oldu.
Sürüldüm sanki, menfâlıkta öldüm.
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta