Kimine İstanbul, Paris, kimine İstanbul, Şam
Bende Pariste olurdum, İstanbul’da yanındaysam..
Çok şanslı biri olmalı, geceleri düşündüğün
Ve şansız olmalı, gözlerinden düşürdüğün.
Ben ki şiir olurdum,şair olmak yetmez sende
Yağmuru seviyorum diyorsun,
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...
Devamını Oku
yağmur yağınca şemsiyeni açıyorsun...
Güneşi seviyorum diyorsun,
güneş açınca gölgeye kaçıyorsun...
Rüzgarı seviyorum diyorsun,
rüzgar çıkınca pencereni kapatıyorsun...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta