Gazel.
Gönül sevmişse bir kez, dinlemez ferman severken,
Hüzün dert gelse aldırmaz, sever bol, bol gönülden.
Sever ömrünce, kaçmaz sevgiden, ferman da gelse,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




DEĞERLİ ŞAİRİM; bir Leyla mecnun masalındaydım..bir sevda masalında..sonu hüsranla biten bir masal..aşka kavrulan dizlerdeydim..mis gibi sevda kokusu sarmış gazelin dört bir yanını...çok güzel deyişle bunlar..yüreğinizin aziliği dizlerinizde yansımış..görmek pekala mümkündür üstadım..kutluyorum..çok başarılı bir gazele bir imza görüyorum...
SAYGILARIMLA
+10 PUAN+LİSTEMDE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta