Sebep yok infiâle neyledim cânâne bilmem ki
Niçin yaktı vücûdum âteş-i hicrâna bilmem ki
Dil-i uşşakı rencide eder elbette bu halet
Vefasızlık neden ârız olur insana bilmem ki
Helâk etti beni ol yâr cefa vü cevr ü mihnetle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta