Nigeh-zehrinle beni Mecnûn ettin cânâ
Ahûvan gibi saydını düşürüp beyâbâna
La’lünden dökülse bir katre sohen-i bâlâ
Aram-hâl etse bu dil-i pejmürde u tâlânı
N’ola ey gül-i rânâ duysan şu bülbül-ü nâlânı
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta