GAZAP 3
Pusulası bozuk kaptansız hayatın mavi düşüydüm
Bir at başı önde yürüdüm, umutları sürüdüm.
Sonrasız zamanların tuzağına, girdabına sürüldüm.
Elde gözyaşı, belli belirsiz yaşam emareleri ölüyorum.
Gazaba uğramışların vebalini gördüm
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta