Sefil kentin acımasızlığında çarmıha mıhladın
Acılar içinde bırakıp gittin beni ey yâr!
Gün döndü akşam oluyor teslim alıyor
İsyancı aydınlıkları imparator geceler
Tanrıçalar çaresiz kaldı deli cinnetine
Şairin yüreğinde yüz yıl dinmez bu acı
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Şiirin ince dilinde bir 'ah'. Bir intizar mıdır, yoksa bir aşkın büyüklüğü müdür ah ettiren.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta