Gayri dayanamam Şiiri - Adem Armağan

Kar eriten rüzgar gibi esersin,
Gayri dayanamam,ben bu mihnete,
Neyledim bilemem,hemen küsersin,
Gayri dayanamam,ben bu mihnete.

Sonunda yerleştin,benim dağıma,
Bakmaz mısın viran olmuş bağıma?
Neşe vermiş idin,gençlik çağıma,
Gayri dayanamam,ben bu mihnete.

Hasret ateşiyle,yandım kavruldum,
Ayrılık zor,ağaç gibi devrildim,
Kaderin yelinde,aşka savruldum,
Gayri dayanamam,ben bu mihnete.

Sık sık burda durmaz, zulum edersin,
Beni dertte koyup,nere gidersin,
Elem verir özlem,sen de tadarsın!
Gayri dayanamam,ben bu mihnete.

Kul Armağan der ki; çektirdin cefa,
Yarim olmayınca,süremem sefa,
Tez gelirim dedin,yok mudur vefa,
Gayri dayanamam,ben bu mihnete.