Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Güzel Dost; Bazen İnsanın kendisini , kendi ülkesinde sürgün olmak gibi bir şey! Duygusal bir bilinçle iç çekişler şiirin dokusuna işlemiş. Güzel bir şiirdi yüreğine ve kalemine sağlık tam puanımla saygılar sunarım, Saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta