Susuz bir yatağa köprü gibiyiz
Önümüzü ardımızı sarmış dikenler
Kimsenin uğramadığı bir kuytu yer
Taş, çöp ve cam kırıkları dolu dibimiz
Kuru ve çürük tahtadan ibaretiz
Bize güven olmaz, burdan geçmezler
Kuşlar bile konmaz, bizi sevmezler
Harap şehre, kuru nehre viraneyiz
Bilmeyiz ne zamandır perişan halimiz
Bu serseri bekleyiş ne kadar daha sürer
Bu yapının vadesi ne zaman sona erer
Bilmeyiz! Beklemeye bile yok takatimiz
Kayıt Tarihi : 6.8.2018 20:13:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!