Öyle incitti ki gidişin beni
Öylesine kırdım ki kendimi
Seni başka kollarda görünce
Sevmeyi öğrendim hiçliği kendimce
Ağlamayı öğrendim en başta kuru kuru ağlamayı
Yazmayı oturup saatleri yıllarca
Ve sonra başladım çürümeye
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta