Sanki tüm dünya düşman olmuş varlığıma.
Gelen gülüyor, kalan dövüyor, giden sövüyor.
Beden çoktan tükendi de yine de özlüyor,
Bilsen gülene nasıl küfrediyorum şimdilerde,
Dövene nasıl karşılık veriyorum suskun sessiz,
Giden sövüyor yaşamın acımasızlığına insana,
İnsanlık diyorlar bana, tutarlı yanım kalmamış,
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta