Gariplik Şiiri - Yorumlar

Gazel dökmüş yüksekteki ağaçlar,
Bomboş olmuş yayladaki yamaçlar.
Herkes gitmiş, ıssızlaşmış bir yayla.
Sessiz sedasız başlamış alabildiğine gariplik.

Kalmamış kimseler, bozulmuş yuva
Sakinler içinde duruyor yayla.
Mebrure, Sema, Hasan, Fatma
İnmişler sessizce köye.

Ötmez olmuş kuşlar, yas mı tutuyor?
Yaz bitti diye mi küsmüş hayata.
Bir gariplik almış koca otlağı,
Yaylada yok güzel köye mi inmiş?

İki ay öncesini düşünüyorum.
Neydi o! Meleşiyordu koyun, kuzu
Çocuklar, kızlar eğleniyordu çayırda.
Sema süt sağıyordu inekten.

Bir gariplik sarmış bizim yaylayı,
Kimseler gelmemiş gibi.
Oluktan akıyor yine soğuk su;
Hiç tükenmemiş gibi.

Kuşlar susmuş; ancak yem arıyor
Yok ki gelecekten bir ümit.
İnsanlar dönmüş yuvalarına
Bir gariplik çökmüş koca yaylaya.

Uğulduyor acı bir rüzgâr;
Evlerin çitini söküp gidiyor.
Sanki vazgeçmiş gibi;
Durup, hemen devam ediyor...

Yüreginizi kutlarım, cok güzel dizeler içtenlile yazılmış Harika bir tabiat şiiri, evgiler...