Yaprak döker ağaçlar, ölü gibi görünür.
Mahsun olur her yer, sessizliğe bürünür.
Zengin şömine başında, fakir sürünür.
Ayaz esme, kar yağma gariplerin üstüne.
Sobanın başına çoluk çocuk birikir.
Sıcak su bulurlarsa çimerler yüzleri kir.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta