Hiç düşünmemiştim yazı yazacağımı,
Bilmiyordum ne yapacağımı,
Bir kağıt, bir kalem, ortak oldu kaderime,
Hayatımı değiştirecek olan bu kalem mi.
Kendimi sorguya çektiğim, zaman oluyor,
Bu kalbim, bir şeyler yapmak istiyor,
Ama neyleyim, sevgi engelliyor,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta