Ne garip şeymiş...
kalabalıklar içinde yalnız
senin yanında sensiz kalmak
sevgili gülerek giderken ölüme
dur diyememek dili olupya konuşamamak
ne garip şeymiş...
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta