Yar...
Bir gün ölürsem
Musalla taşında yattığımı görürsen
Bir ömür güftelediğim ümitlerimi merak edersen
Uykusuz gecelerde, yorgun heceler, viran olmuş kelimeler gibiydim
Ne kadar sinemden firar etmek isteyen umutlar varsa, sabrın toprağına gömmüştüm
Ondan gizli olan, zatına malum olmayan, yaratan, sultanlık tanıyan, kulum diyen başka kim vardı
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta