ne tekel işçisiyim nede köşe başında bir simitçii..
ne devlet memuruyum nede okulda öğrencii..
işte ben benim çok garip bir kişi..
ne sonum belli nedee gelecekteki umutlarım..
iştee garip geldim öyle garip giden biriyim iştee..
ne pırangalar içinde bir köle..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta