Gece deyince aklıma ; mazinin kırıklarını toplamış hüzün gelir.
Gökyüzü deyince ufuklara kadar uzanan kara bulutlar...
Yağmur deyince yas tutmaktan ferini kaybetmiş gözlerim
Yalnızlık deyince dermansız dertlerimin sebebi o hasretin.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta