Garip ahmet Şiiri - Seydi Ahmet Durmaz

1971yılında samsun kavakta doğdu
Beş kardeşin kıymetlisi tek oğluydu
Belalan köyünün haşarı çocuğuydu
Yeşil vadinin salebiydi garip ahmet

Duvarı sarıydı yoktu okulun kapısı
Üstünde siyah önlük beyaz yakası
Kundura hayeldi lastikti ayakkabısı
Öğretmen olmak isterdi garip ahmet

Bir karış boyuyla tarla bahçe ekerdi
Bir çift öküz ardında saban sürerdi
Mısır nohut çapalar oraklar biçerdi
Hiç çocukluk yaşamadı garip ahmet

Elinde sopası davar peşinde koşardı
Yavan ekmekle kuru soğanla doyardı
Eti yılda yumurta ayda bir sofradaydı
Yokluğun yokunu gördü garip ahmet

Tek oyuncağımız vardı kağnı arabası
Fiyakası olurmuş cepteki ayna çakısı
Ne hoştu çeşmede kızlara laf atması
Hiç hovardalık bilmezdi garip ahmet

On beşinde acı vatan istanbula geldi
Hemen acilen hayat mücalesine girdi
Bir baltaya sap olmakmış onun niyeti
Sabrın emeğin emsaliydi garip ahmet

Yaş yirmiydi haydi vatan borcu dediler
Yeni yuvası manisa kırkağaça verdiler
Sen komandosun dediler yere serdiler
500 günü gururla bitirdi garip ahmet

Gördü komşu kızını dünya evine girdi
Hayatına o güzel insan ahenk getirdi
Sağolsunki üç pırıl pırıl evlatlar verdi
Yaşamın anlamını gördü garip ahmet

Gurbette 40 yılı dünya telaşıyla geçti
Hiç ekois olmadıki hep sadeliği şeçti
Ayakta kalmak için çok iyi ölçüp biçti
Feleğin çemberini geçdi garip ahmet

Dönüp arkaya baktıki kimleri kalmış
Ana baba göçmüş kardeşleri gitmiş
Yavrular evlatlar kendi yolunu çizmiş
Kalmış köroğlu ayvaz garip ahmet

Yaşıyor şimdilerde biraz emekli hayatı
Atıldı kenara ne meslek kaldı ne sanatı
Acaba sorsak kendine ne ayelleri vardı
Hiç umduğunu bulamadıki garip ahmet