Iki oglu vardi ahmet ve mehmet,
Garibim dünyada çok çekti zahmet.
Döndü basucunda görünce beni
Dedi bana ölmüslerine rahmet.
Çocuklara gelin dedi yanima
Bu hastalık tak eyledi canima
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Ve ölüm...
Tebrikler
Kerem Kayar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta