Iki oglu vardi ahmet ve mehmet,
Garibim dünyada çok çekti zahmet.
Döndü basucunda görünce beni
Dedi bana ölmüslerine rahmet.
Çocuklara gelin dedi yanima
Bu hastalık tak eyledi canima
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Ve ölüm...
Tebrikler
Kerem Kayar
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta