Çok özlesem,
Artık yeter diye geçse içimden.
Yada deli gibi olsam şu anda,
Çok sevdiğim gelmiş olsa aklıma.
İçmiş olsam yada.
Bulurdum onu.
Ve
Seni seviyorum diye fısıldardım
Kulaklarına..
Duysam da her an tıkamaya çalışırım kulaklarımı.
Sesin o kadar derine iner ki bende,
Hissederim sensiz olmanın soğukluğunu içimde.
Belki çok uzakta değil bakamadığım gözlerin.
Yalnızlığımın pençelerinde midir yoksa,
Hissedemediğim o sıcaklığın.
Peki gözlerimin dolmasının sebebi nedir,
Alelade anlarında hayatımın.
Gözlerimle bile seni sevdiğimi söyleyememek midir?
Parıldayamaması mıdır haykırırcasına?
Ve
Şudur ki en garibi,
Şu hayatta beceremediğim gibi hiçbir şeyi
Ben yine beceremedim sensiz olabilmeyi...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta