Garipti,
Kendince garip.
Oluşturduğu mizanına ne sevgiden yana birşey koyabilmişti
Ne de nefretten yana...
Mutlu zannetti kendini bir zaman.
Sonra yavaş yavaş keder fidanları yeşermeye başladı.
Bunu aynaya baktığında ilk gözlerinde
Yokluğunda ne ateşleri hasretimle yaktım da
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun
Devamını Oku
Bir seni yakamadım, beni yaktığın gibi
Çölde su, mahpusta gün, oruçta ekmek gibi bekledim seni
Sense araya korkular koydun.
Yasaklar koydun...
Bitmez tükenmez engeller koydun




Hayat bazan gariplik, bazan mısralardaki kadar buruk ve bazan da böyle güzel şiir olarak karşımıza çıkar.
Mehmet YUSUFLAR
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta