Çıplak ayakları eziyor kumları
Cebinde metelik yok
Yorgun argın gidiyor bir mechule
Ekmeğe aç, suya aç
Bir sigara olsa da çekse bir nefes
Of çekmekden iyidir ne de olsa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hep bastırıyor içindeki ateşi
Bir ıslık var dudaklarında acı bir ıslık
Artık direnmiyor
Nereye gidiyor
Bilmiyor
acımasız hayatın gerçekleri
anlatıyor bunları güzel dizeleri...
teşekkürler gönlüne kalemine..
Garipliği yürekte duymamak önemli.
Hüzünlü..
Kaleminize sağlık güzel tasvirler...
_______________________________
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta