Ne mesken yerleri kendime ev edindim.
Ne bilinmez Tamu'yu hâr kılıp da girdim.
Bir yazıydı, silinmez. bir anıydı, tükenmez.
Tükenmeyen acılarla çırpınan garibim.
Kalkamadım, ki kaç kez döndüyse başım.
Eğilmedi yine de âşk gurûru lâfzım.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta