Bir garip ağlıyor oturmuş yolda,
Gözleri yaşlıydı, gördüm’ de demin,
Üzüldüm görünce, dedim’ ki ona,
Ne ağlan garibim, neyin var senin.
Bu garip oturmuş, yerlere ağlar,
Derler’ ki o garip, haline ağlar,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta