Eller, kollar, zincirde en ağır prangalar
Kayalardan süzülür güneş, batarken ışıltılar
Gövdem bir çınar ,çırpınır üstünde ulu
kanatlar
Dört bir yandan gelir sesler ve doğruları
yalanlar
Kıramadılar kolumu, dallarımda ise sımsıkı
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta