Gardiyan
Karanlık hücreler susturmaz sesi
Zincirler bağlasa gönül nefesi
Dikenler sarmışsa hayat kafesi
Bir gün yine güller açar gardiyan
Yıllar omuzuma yükünü serdi
Hasret her geceme çileyi verdi
Kader yolumuza ayrılık ördü
Yüreğim durmadan ağlar gardiyan.
Dost bildiklerimin çoğu gülmedi
Yaralı gönlüme derman olmadı
Ne yapsam bu felek yüzüm gülmedi
Talihim sesimi duyar gardiyan
Çaresiz bakışlar kaldı geride
Bir ömür tükendi geçti derinde
Sevda dediğin kor oldu serimde
İçim durup durup yanar gardiyan
Şu fani dünyada döndüm durakta
Gönlüm hep ağladı kaldım firakta
Kul Ortak derdini yazmış yaprakta
Oku da gör bak ne yazar gardiyan
Nakarat
Dert yüklü yıllarım geçti aradan
Silinmez iz kaldı bağrım yaradan
Murat diye bir ah düştü yâradan
Dinle de içimi duyar gardiyan
KULORTAK
Baki OrtakKayıt Tarihi : 26.05.2026 20:25:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!