GARDENYALAR
Meltem esmezse perde aralarından
Koku vermez gardenyalar!
Yalın ayak bir umuttur eskiyen
Kuş seslerinden uzak kafeslerde.
Mayasız düşler kalkıp ölüm döşeğinden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yürek sesiniz daim olsun kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta