Kalemkeşten damladı birkaç cevher tenime.
Tenimden kök saldı,azalarımın derinine.
Zâhir ve bâtın duygular türedi filizden.
Fidan,garâmla meyvelendi öz benliğimden.
Refika gözlerimde,ışıldayan râyihâ.
Tenzil Melaike,ruhu can uzuvlarına.
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta