Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hangi yaşta olunursa olunsun hep çocukluğumuzu özleriz.çünkü çocukluk saf tertemiz duygularla kah ağlar kah güzleriz.Tahir bey arkadaşımda çocukluğunu anımsamış ve dile getirmiş özlemini.Kalemin daim olsun arkadaşım.Saygılar
Teşekkür ederim..Sağolun var olun
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta