El ayak çekilmişken uyanık vakitlerden
İnceden bir keman sesi ilişiyor kulaklarıma
Hava da üzerime yapışan buhar
Geçit vermiyor uykuya
Ter olup akıyorum mısralara
Düş topluyor şiir
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




MÜKEMMEL KALEMİNİZE SAĞLIK
KUTLARIM MUHABBETLERİMLE
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta