Ben bir yanardağdım gülüm,
Lavlarım saklıydı dilimde.
Gece efkara gebeydi.
Ve efkar ölüm kadar peşimdeydi.
Yokluğunda küfretmişim yedi düvele.
Bir köroğlu mıhlanmış kaşıma.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta