GAMZELİ GABRİEL
Hüzünle baktım bu sabah aynaya.
Devinen yılların vuslatsız aşkların,
Vefasız ve hayırsız insanların yıprattığı yorgun cemâlime.
Derinleşmiş yorgun çizgiler,karışmış biri birine..!
Yetmiyor takatım,sızlıyor sol yanım.
Oturmuş tortusu yüreğime,küflenmiş anılarımın.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta