Yüreği küçük, ayakları minnacıktı
Gülünce tüm ev halkı güler
Uyuyunca kuşlar bile susardı
Nefesi bahar gibi kokar
Bastığı yerlerde köpüklü sular çağlardı
Papatyalar açardı gözlerinin kıyılarında
Büyüdükçe büyüdü küçük kız
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta