Gamze-i Yar Okudur

N’ola kim hâlim harâb olsa, gönül yâre varur
Mülk-i tamah kafir olurken can dahi pâre varur

Aşk bir şem‘-i ezeldir, yananı nûra salar
Kül olur cism ü heves, rûh yine dîdâre varur

Dediler kim bu yolun âhiri yok, cân gider
Cân fedâ kılmayanın varlığı ne kâra varur

Bahr-i aşka düşen er, boğulmaz ey dil, bil
Mâsivâdan geçenin menzili envâre varur

Gamze-i yâr okudur, sineme bin kez firâk
Her yara bir sır olur, her sır esrâre varur

Bir gün ol göz ki cihânı nice süslerle görür
Toprak ile dolar, bil ki yine gubâre varur

Saltanat, mansıb u nâm, cümlesi bir rüyadır
Uyanan kimse bilür, terk edip ârâre varur

Kanlı yaş döker gözüm, sanma ki figânındandır
Nâ-tamâmım diyenin hâli dahi yâre varur