Beklenmedik bir anda çıktın
Sevgini aramadım
Kendimi sana kaptırdım
Dört mevsim değil,
14 mevsim bekledim.
Ayaklarımın altında dünya,
Sessiz çığlıklarımla dolu.
Yine de beni dinleyen,
İnsanlarla dolu bu koca dünya.
Aradaki mesafe sadece bir dünya,
Dünyanıın düzeni
Gelmiyor giden geri
Hava her zaman kasvetli
Bir cihan ayıramaz bizi
Her zaman hatırlayacağım sonsuz gülüşünü
Dünyanın düzeni
Soba’da pişen patatesin tadı,
Bahçede oynadıgım oyunlarım
Beni anılara götürdü
Eski zamanları hatırlattı
Alcak binalar, yüksek evler
Çocukluk hatıralarım saklı
Renkli duvarlarım,küçük yatagım.
Bu evin duvarlarında saklı
Hislerim, yaşanmışlıklarım
Farklı yaralar vardır yalnızca görünenler degil.
Mücadele,savaş bilinmekten uzaktı.
İzlerde ,mücadele, savaşma arzusu vardı.
Bitmek bilmeyen acılardı.
Savaşın görünmeyen yüzleri vardı.
Gölgelerden geçiyorsun
Güneşe veda etmeden.
Sen bütün sırayla kurallarını aştın,
Duyguların içinde geçerken
Bu şehir, dışından ayrılır,
Güller kırmızı menekşeler mordur.
Bütün benliğim yalnızca sana aittir.
Gözlerim senden başkasını asla göremez.
Yalnız kalınca her daim seni düşünürüm.
Kalbim sadece bu bahar değil, bütün mevsimler boyu düşünürüm.
"Güller kırmızı, menekşeler mordur.
Saçlarında portakal çiçekleri
Portakal kokusu alıyorum saçlarından
Etrafını izleyen masum bakışlarından
Çekiniyorum biraz senden,
Biraz tatlı gülüşünden.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!