Gözlerinde gözyaşı, Elem keder olmasın
Ağlama ey sevdiğim, Mateme durur güneş
Mevsimlerin karakış, Ruhun hüzün dolmasın
Zemheriyi bitirir, Aşkınla yanan ateş
Evet de bana yârim, hayallerim solmasın
(İstanbul - 30,07,09)
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta