Şimdi bir çocuğun annesinin kokusuna
Hasret kalması gibi,
Seni özlemek.
Öyle yapayalnız,
Öyle kimsesiz ki.
Yüzlerce insan olsa çevrende,
Ben cenneti gördüm.
Ayaklarım yerden kesildi,
Uçtum.
Kulaklarımda melodiler çalıdı,
Dinledim.
Ben cenneti gördüm.
Bu duygu bitecek gibi değil.
Bitmesini beklerken,
Günden güne büyüyor sanki.
Bu acılar bitecek gibi değil.
Bu yok olmuşluk,
Bu kimsesizlik,
Yağmurlar söyledi dün,
Bir buruk hüzün varmış yüzünde.
Kanatların kırık mı senin de?
Rüzgarlar haber yolladı dün,
Hevesin yokmuş.
Biliyorum,
Hani gözlerini kısıp
Dudaklarını büzüp
Yaramazca gülerdin ya bana
O ana gömsünler beni
Bıraksınlar o ışık saçan gözlerinin karşısında öleyim
O mutluluk verici gülüşün
Günlerdir hiç sesin yok.
Ellerin uzaklarda bir yerlerde.
Ellerin soğuk.
Söyle nereye çevirdin gözlerini?
Bu taraflarda yok.
O yorgun kirpiklerin,
Yürüdüğümüz yollar dikenliymiş,
Bilemedik sevgilim.
Gözümüzü aşk bürümüş,
Gerçekleri unutmuşuz sevgilim.
Kanattı bizi,
acıttı gerçekler.
Aramızda okyanus
Sanki karşımdasın
Aramızda okyanus
Sanki buradasın
Denizleri ayır da gel
Yolları aç da gel
Öyle bir sevdim ki seni,
Ben seni sevmeyi fazla abartmışım.
Gözlerinin karasını suyum diye içtim,
Sözlerini aşım diye yedim,
Nefesi sen diye çektim.
Sokaklar adını fısıldadı,
Şimdi sen yoksun ya,
Ben hiç uyumadım.
Ağladım durdum geceler boyu.
Her şarkıda, her sözde seni buldum.
Başımı yastığa koyduğumda,
Hayalinle yattım.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!