In Nakhcivan a ship,
Ieans against the mountains.
Its desk is as table cloth
to a lot bunches of clouds.
Rain drops, snow fills
into the old hollows.
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta