İki kapısı bulunan bir acayip handayım
Bir türlü yüzüm gülmedi efkârdayım gamdayım
Ben beni bende kaybettim ararım bulabilmem
Aksim aynalara vurur zannedersin camdayım
Meğer insan kaybolunca kendisini ararmış
Ömür müddeti bitince ha yok olmuş ha varmış
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta